1804. Hadis
وعن يزيد بن شريكِ بن طارِقٍ ، قَالَ : رَأيتُ عَلِيّاً رضي الله عنه عَلَى المِنْبَرِ يَخْطُبُ ، فَسَمِعْتُهُ يقُولُ : لاَ واللهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ نَقْرؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللهِ ، وَمَا في هذِهِ الصَّحِيفَةِ ، فَنَشَرَهَا فَإذَا فِيهَا أَسْنَانُ الإبِلِ ، وَأشْيَاءُ مِنَ الجَرَاحَاتِ ، وَفِيهَا : قَالَ رسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : (( المَدينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ ، فَمَنْ أحْدَثَ فِيهَا حَدَثاً ، أَوْ آوَى مُحْدِثاً ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أجْمَعِينَ ، لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً . ذِمَّةُ المُسْلِمينَ وَاحِدَةٌ ، يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِماً ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ، لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً . وَمَن ادَّعَى إِلَى غَيرِ أَبيهِ ، أَوْ انْتَمَى إِلَى غَيرِ مَوَاليهِ ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعينَ ؛ لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً )) . متفق عَلَيْهِ . (( ذِمَّةُ المُسْلِمِينَ )) أيْ : عَهْدُهُمْ وأمَانَتُهُمْ . (( وأخْفَرَهُ )) : نَقَضَ عَهْدَهُ . (( وَالصَّرْفُ )) : التَّوْبَةُ ، وَقِيلَ الحِيلَةُ . (( وَالعَدْلُ )) : الفِدَاءُ .
Yezîd b. Şerîk b. Târık'tan rivayet edildi; dedi ki: Ali radıyallâhu anh'i minberde hutbe verirken gördüm; onu şöyle derken işittim: ‘Hayır, vallahi bizim yanımızda Allah'ın Kitâbı'ndan ve şu sahîfede olandan başka okuduğumuz bir kitap yoktur.’ Sonra onu açtı; bir de baktık ki içinde diyet olarak verilecek develerin yaşları ve yaralamalarla ilgili bazı hükümler var. Yine onda şu vardı: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Medine, Ayr ile Sevr arası olarak haremdir (dokunulmaz bölgedir). Kim orada bir bid'at (dinde olmayan bir iş) çıkarırsa ya da bid'at çıkaran birini barındırırsa, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder. Müslümanların zimmeti birdir; onların en aşağı derecede olanı bile bunu yürütebilir. Kim bir Müslümanın verdiği emânı bozarsa, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder. Kim de babasından başkasına nesep iddiasında bulunursa ya da mevlâlarından (kendisini azat eden efendilerinden) başkasına intisap ederse, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder.” Müttefekun aleyh. Zimmetü'l-müslimîn (ذِمَّةُ المُسْلِمِينَ) “onların ahdi ve emânı” demektir. Ahferahû (أخْفَرَهُ) “onun ahdini bozdu” demektir. es-Sarf (الصَّرْفُ) “tövbe” demektir; “hile ve çare” olduğu da söylenmiştir. el-Adl (العَدْلُ) ise “fidye” demektir.