58. Hadis
الخامس : عن أبي هريرةَ رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( غَزَا نبيٌّ مِنَ الأنْبِياءِ صَلَوَاتُ اللهِ وَسَلاَمُهُ عَلَيْهمْ فَقَالَ لِقَومهِ : لا يَتْبَعَنِّي رَجُلٌ مَلَكَ بُضْعَ امْرَأةٍ وَهُوَ يُريدُ أنْ يَبْنِي بِهَا وَلَمَّا يَبْنِ بِهَا ، وَلا أحَدٌ بَنَى بُيُوتاً لَمْ يَرْفَعْ سُقُوفَهَا ، وَلا أحَدٌ اشْتَرَى غَنَماً أَوْ خَلِفَاتٍ وَهُوَ يَنْتَظِرُ أَوْلادَها . فَغَزا فَدَنَا مِنَ القَرْيَةِ صَلاةَ العَصْرِ أَوْ قَريباً مِنْ ذلِكَ ، فَقَالَ لِلشَّمْسِ : إِنَّكِ مَأمُورَةٌ وَأنَا مَأمُورٌ ، اللَّهُمَّ احْبِسْهَا عَلَيْنَا ، فَحُبِسَتْ حَتَّى فَتَحَ اللهُ عَلَيهِ ، فَجَمَعَ الغَنَائِمَ فَجَاءتْ - يعني النَّارَ – لِتَأكُلَهَا فَلَمْ تَطعَمْها ، فَقَالَ : إنَّ فِيكُمْ غُلُولاً ، فَلْيُبايعْنِي مِنْ كُلِّ قَبيلةٍ رَجُلٌ ، فَلَزِقَتْ يد رجل بِيَدِهِ فَقَالَ : فِيكُمُ الغُلُولُ فلتبايعني قبيلتك ، فلزقت يد رجلين أو ثلاثة بيده ، فقال : فيكم الغلول ، فَجَاؤُوا بِرَأْس مثل رأس بَقَرَةٍ مِنَ الذَّهَبِ ، فَوَضَعَهَا فَجاءت النَّارُ فَأكَلَتْها . فَلَمْ تَحلَّ الغَنَائِمُ لأحَدٍ قَبْلَنَا ، ثُمَّ أحَلَّ الله لَنَا الغَنَائِمَ لَمَّا رَأَى ضَعْفَنا وَعَجْزَنَا فَأحَلَّهَا لَنَا )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . (( الخَلِفَاتُ )) بفتحِ الخَاءِ المعجمة وكسر اللامِ : جمع خِلفة وهي الناقة الحامِل .
Beşincisi: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Peygamberlerden —Allah'ın salât ve selâmı üzerlerine olsun— bir peygamber gazaya çıktı ve kavmine şöyle dedi: ‘Bir kadınla nikâh akdi yapmış olup da onunla gerdeğe girmek isteyen ama henüz girmemiş olan bir kimse benimle gelmesin. Evler inşa edip de henüz çatılarını örtmemiş bir kimse de, koyun ya da gebe develer satın alıp da onların yavrulamasını bekleyen bir kimse de gelmesin.’ Böylece gazaya çıktı ve ikindi namazı vaktinde ya da ona yakın bir zamanda o beldeye yaklaştı. Güneşe ‘Sen de emir altındasın, ben de emir altındayım. Allah'ım, onu bizim için durdur’ dedi. Bunun üzerine Allah ona fetih nasip edinceye kadar [güneş] durduruldu. Sonra ganimetleri topladı; [ganimetleri] yemek üzere —yani ateş— geldi fakat onları yemedi. Bunun üzerine [o peygamber] ‘Aranızda gulûl (ganimetten mal aşırma) var; her kabileden bir adam bana biat etsin’ dedi. Derken bir adamın eli onun eline yapıştı. ‘Gulûl sizin aranızdadır; senin kabilen bana biat etsin’ dedi. Bu defa iki ya da üç kişinin eli onun eline yapıştı. ‘Gulûl sizin aranızdadır’ dedi. Bunun üzerine altından, inek başı gibi bir baş getirdiler ve onu [ganimetlerin arasına] koydu. Sonra ateş geldi ve ganimetleri yedi. Bizden önce ganimetler hiçbir kimseye helâl kılınmamıştı. Sonra Allah bizim zayıflığımızı ve âcizliğimizi görünce ganimetleri bize helâl kıldı.” Müttefekun aleyh. Noktalı hâ harfinin fethası ve lâmın kesresiyle okunan halifât (الخَلِفَاتُ), “gebe deve” anlamına gelen hilfe (خِلفة) kelimesinin çoğuludur.