318. Hadis
وعنه رضي الله عنه : أن رجلاً قَالَ : يَا رَسُول الله ، إنّ لِي قَرابةً أصِلُهُمْ وَيَقْطَعُوني ، وَأُحْسِنُ إلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إلَيَّ ، وَأحْلَمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ ، فَقَالَ : (( لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ ، فَكأنَّمَا تُسِفُّهُمْ الْمَلَّ ، وَلاَ يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذلِكَ )) رواه مسلم . ((وَتُسِفُّهُمْ )) بضم التاء وكسرِ السين المهملة وتشديد الفاءِ ، (( وَالمَلُّ )) بفتح الميم ، وتشديد اللام وَهُوَ الرَّمادُ الحَارُّ : أيْ كَأنَّمَا تُطْعِمُهُمُ الرَّمَادَ الحَارَّ ، وَهُوَ تَشبِيهٌ لِمَا يَلْحَقَهُمْ من الإثم بما يلحَقُ آكِلَ الرَّمَادِ الحَارِّ مِنَ الأَلمِ ، وَلاَ شَيءَ عَلَى هَذَا المُحْسِنِ إلَيهمْ ، لكِنْ يَنَالُهُمْ إثمٌ عَظيمٌ بتَقْصيرِهم في حَقِّهِ ، وَإدْخَالِهِمُ الأَذَى عَلَيهِ ، وَاللهُ أعلم .
Yine ondan radıyallâhu anh rivayet edildi ki: Bir adam: Ey Allah'ın Resûlü! Benim akrabalarım var; ben kendilerini gözetip bağımı sürdürüyorum, onlarsa benimle bağı koparıyorlar. Ben onlara iyilik ediyorum, onlar bana kötülük ediyorlar. Ben onlara yumuşak davranıyorum, onlar bana kaba ve cahilce davranıyorlar, dedi. Bunun üzerine [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Eğer dediğin gibiysen, sanki onlara sıcak kül yutturuyor gibisin. Sen bu hâl üzere devam ettiğin sürece, onlara karşı senin yanında Allah'tan bir yardımcı eksik olmayacaktır.” Müslim rivayet etmiştir. Hadisteki tüsiffühüm (تُسِفُّهُمْ) kelimesi, tâ harfinin zammesi, noktasız sîn harfinin kesresi ve fâ harfinin şeddesiyle okunur. Mel (المَلُّ) kelimesi ise mîm harfinin fethası ve lâm harfinin şeddesiyledir ki “sıcak kül” demektir; yani “sanki onlara sıcak kül yediriyorsun” anlamındadır. Bu ifade, sıcak kül yiyenin çektiği acıyla, akrabaların uğrayacağı günahı birbirine benzetmektedir. Onlara iyilik eden bu kimseye hiçbir vebal yoktur; ancak akrabaları onun hakkındaki kusurları ve kendisine eziyet etmeleri sebebiyle büyük bir günaha girerler. Allah en iyisini bilir.