346. Hadis
وعن يزيد بن حَيَّانَ ، قَالَ : انْطَلَقْتُ أنَا وحُصَيْنُ بْنُ سَبْرَة ، وَعَمْرُو ابن مُسْلِم إِلَى زَيْد بْنِ أرقَمَ رضي الله عنهم ، فَلَمَّا جَلسْنَا إِلَيْهِ قَالَ لَهُ حُصَيْن : لَقَدْ لقِيتَ يَا زَيْدُ خَيْراً كَثِيراً ، رَأيْتَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، وسمعتَ حديثَهُ ، وغَزوْتَ مَعَهُ ، وَصَلَّيْتَ خَلْفَهُ : لَقَدْ لَقِيتَ يَا زَيْدُ خَيْراً كَثيراً ، حَدِّثْنَا يَا زَيْدُ مَا سَمِعْتَ مِنْ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم قَالَ : يَا ابْنَ أخِي ، وَاللهِ لقد كَبِرَتْ سِنِّي ، وَقَدُمَ عَهدِي ، وَنَسيتُ بَعْضَ الَّذِي كُنْتُ أعِي مِنْ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم ، فما حَدَّثْتُكُمْ ، فَاقْبَلُوا ، ومَا لا فَلاَ تُكَلِّفُونيهِ . ثُمَّ قَالَ : قام رَسُول الله صلى الله عليه وسلم يَوماً فينا خَطِيباً بمَاء يُدْعَى خُمَّاً بَيْنَ مَكَّةَ وَالمَدِينَةِ ، فَحَمِدَ الله ، وَأثْنَى عَلَيهِ ، وَوعظَ وَذَكَّرَ ، ثُمَّ قَالَ : (( أمَّا بَعدُ ، ألاَ أَيُّهَا النَّاسُ ، فَإنَّمَا أنَا بَشَرٌ يُوشِكَ أنْ يَأتِي رسولُ ربِّي فَأُجِيبَ ، وَأنَا تارك فيكم ثَقَلَيْنِ : أوَّلُهُمَا كِتَابُ اللهِ ، فِيهِ الهُدَى وَالنُّورُ ، فَخُذُوا بِكتابِ الله ، وَاسْتَمْسِكُوا بِهِ )) ، فَحَثَّ عَلَى كِتَابِ الله ، وَرَغَّبَ فِيهِ ، ثُمَّ قَالَ : (( وَأهْلُ بَيْتِي أُذكِّرُكُمُ الله في أهلِ بَيْتي ، أذكرُكُمُ الله في أهل بيتي )) فَقَالَ لَهُ حُصَيْنٌ : وَمَنْ أهْلُ بَيتهِ يَا زَيْدُ ، أَلَيْسَ نِسَاؤُهُ مِنْ أهْلِ بَيْتِهِ ؟ قَالَ : نِسَاؤُهُ مِنْ أهْلِ بَيتهِ ، وَلكِنْ أهْلُ بَيتِهِ مَنْ حُرِمَ الصَّدَقَةَ بَعدَهُ ، قَالَ : وَمَنْ هُمْ ؟ قَالَ : هُمْ آلُ عَلِيٍّ وَآلُ عقيل وَآلُ جَعفَرَ وآلُ عَبَّاسٍ . قَالَ : كُلُّ هؤلاء حُرِمَ الصَّدَقَةَ ؟ قَالَ : نَعَمْ . رواه مسلم . وفي رواية : (( ألاَ وَإنّي تَارِكٌ فِيكُمْ ثَقَليْنِ : أحَدُهُما كِتَابُ الله وَهُوَ حَبْلُ الله ، مَنِ اتَّبَعَهُ كَانَ عَلَى الهُدَى ، وَمَنْ تَرَكَهُ كَانَ عَلَى ضَلالَة )) .
Yezîd b. Hayyân'dan rivayet edildi; dedi ki: Ben, Husayn b. Sebre ve Amr b. Müslim, Zeyd b. Erkam radıyallâhu anhüm'ün yanına gittik. Yanına oturduğumuzda Husayn ona şöyle dedi: ‘Ey Zeyd! Sen pek çok hayra kavuştun. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i gördün, sözünü işittin, onunla birlikte gazâya katıldın ve arkasında namaz kıldın. Ey Zeyd! Sen gerçekten pek çok hayra kavuştun. Ey Zeyd, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittiklerini bize anlat.’ Zeyd şöyle dedi: ‘Ey kardeşimin oğlu! Vallahi yaşım ilerledi, üzerinden uzun zaman geçti ve Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den ezberimde tuttuğum şeylerin bir kısmını unuttum. Size ne anlatırsam onu kabul edin, anlatmadığım şeyler için de beni zorlamayın.’ Sonra şöyle dedi: Bir gün Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Mekke ile Medine arasında Hum denilen suyun başında bize hutbe vermek üzere ayağa kalktı. Allah'a hamdetti, O'nu övdü, öğüt verdi ve hatırlatmada bulundu. Sonra şöyle buyurdu: “Bundan sonra; dikkat edin ey insanlar! Ben ancak bir beşerim. Rabbimin elçisinin gelmesi ve benim de icabet etmem yakındır. Ben aranızda iki ağır emanet bırakıyorum: Bunların ilki, içinde hidayet ve nur bulunan Allah'ın kitabıdır. Allah'ın kitabını alın ve ona sımsıkı sarılın.” Böylece Allah'ın kitabına teşvik etti ve ona rağbet ettirdi. Sonra şöyle buyurdu: “Bir de Ehl-i beytim var. Ehl-i beytim hakkında size Allah'ı hatırlatırım, Ehl-i beytim hakkında size Allah'ı hatırlatırım.” Husayn ona: ‘Ey Zeyd, onun Ehl-i beyti kimlerdir? Hanımları Ehl-i beytinden değil midir?’ dedi. Zeyd: ‘Hanımları da Ehl-i beytindendir; fakat onun Ehl-i beyti, kendisinden sonra sadaka almaları haram kılınan kimselerdir’ dedi. Husayn: ‘Onlar kimlerdir?’ diye sordu. Zeyd: ‘Onlar Ali âli, Akîl âli, Ca'fer âli ve Abbâs âlidir’ dedi. Husayn: ‘Bunların hepsine sadaka haram mı kılındı?’ diye sordu. Zeyd: ‘Evet’ dedi. Müslim rivayet etmiştir. Bir başka rivayette şöyledir: “Dikkat edin! Şüphesiz ben aranızda iki ağır emanet bırakıyorum: Bunlardan biri Allah'ın kitabıdır ki o, Allah'ın ipidir. Kim ona uyarsa hidayet üzere olur, kim de onu terk ederse sapıklık üzere olur.”