Binûn

348. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

348. Hadis

وعن أَبي مسعودٍ عقبةَ بن عمرو البدري الأنصاري رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم : (( يَؤُمُّ القَوْمَ أقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ الله ، فَإنْ كَانُوا في القِراءةِ سَوَاءً ، فأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ ، فَإنْ كَانُوا في السُّنَّةِ سَوَاءً ، فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً ، فَإنْ كَانُوا في الهِجْرَةِ سَوَاءً ، فَأقْدَمُهُمْ سِنّاً ، وَلاَ يُؤمّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ في سُلْطَانِهِ ، وَلاَ يَقْعُدْ في بَيْتِهِ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إلاَّ بِإذْنهِ )) رواه مسلم . وفي رواية لَهُ : (( فَأقْدَمُهُمْ سِلْماً )) بَدَلَ (( سِنّاً )) : أيْ إسْلاماً . وفي رواية : (( يَؤُمُّ القَومَ أقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللهِ ، وَأقْدَمُهُمْ قِراءةً ، فَإنْ كَانَتْ قِرَاءتُهُمْ سَوَاءً فَيَؤُمُّهُمْ أقْدَمُهُمْ هِجْرَةً ، فَإنْ كَانُوا في الهِجْرَةِ سَواء ، فَليَؤُمُّهُمْ أكْبَرُهُمْ سِنّاً )) . والمراد (( بِسلطانهِ )) : محل ولايتهِ ، أَو الموضعِ الَّذِي يختص بِهِ (( وتَكرِمتُهُ )) بفتح التاءِ وكسر الراءِ : وهي مَا ينفرد بِهِ من فِراشٍ وسَريرٍ ونحوهِما .

Ebû Mes'ûd Ukbe b. Amr el-Bedrî el-Ensârî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir topluluğa, Allah'ın kitabını en iyi okuyanları imamlık yapar. Eğer okumada eşit iseler sünneti en iyi bilenleri; sünnette de eşit iseler hicreti en eski olanları; hicrette de eşit iseler yaşı en ileri olanları imamlık yapar. Bir kimse başka bir kimseye kendi yetki alanında imamlık yapmasın ve evinde onun özel yerine izni olmadan oturmasın.” Müslim rivayet etmiştir. Onun bir başka rivayetinde sinnen (سِنّاً) “yaşça” yerine silmen (سِلْماً) “İslâm'a giriş bakımından” lafzı vardır. Bir diğer rivayette ise şöyledir: “Bir topluluğa, Allah'ın kitabını en iyi okuyanları ve okuması en eski olanları imamlık yapar. Eğer okumaları eşit ise hicreti en eski olanları onlara imamlık yapar. Hicrette de eşit iseler yaşı en büyük olanları onlara imamlık yapsın.” Hadisteki bi-sultânihî (بِسُلْطَانِهِ) “kendi yetki alanında” sözüyle kastedilen, velâyet yeri ya da kendisine mahsus olan yerdir. Tekrimetühû (تَكْرِمَتُهُ) “onun özel yeri” kelimesi ise tâ harfinin fethası ve râ harfinin kesresiyle okunur; döşek, sedir ve benzeri şeylerden kişinin kendisine tahsis ettiği yerdir.