351. Hadis
وعن أَبي يَحيَى ، وقيل : أَبي محمد سهلِ بن أَبي حَثْمة - بفتح الحاءِ المهملة وإسكان الثاءِ المثلثةِ - الأنصاري رضي الله عنه ، قَالَ : انطَلَقَ عَبدُ اللهِ بنُ سهْلٍ وَمُحَيِّصَة بن مَسْعُود إِلَى خَيْبَرَ وَهِيَ يَومَئذٍ صُلْحٌ ، فَتَفَرَّقَا ، فَأتَى مُحَيِّصَةُ إِلَى عبدِ اللهِ ابنِ سهل وَهُوَ يَتشَحَّطُ في دَمِهِ قَتِيلاً ، فَدَفَنَهُ ، ثُمَّ قَدِمَ المَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبدُ الرحمان ابنُ سهل وَمُحَيِّصَةُ وحوَيِّصَةُ ابْنَا مَسْعُودٍ إِلَى النَّبيّ صلى الله عليه وسلم ، فَذَهَبَ عَبدُ الرحمان يَتَكَلَّمُ ، فَقَالَ : (( كَبِّرْ كَبِّرْ )) وَهُوَ أحْدَثُ القَوم ، فَسَكَتَ ، فَتَكَلَّمَا ، فَقَالَ : (( أتَحْلِفُونَ وتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ ؟ … )) وذكر تمام الحديث . مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . وقوله صلى الله عليه وسلم : (( كَبِّرْ كَبِّرْ )) معناه : يتكلم الأكبر .
Ebû Yahyâ —Ebû Muhammed olduğu da söylenir— Sehl b. Ebû Hasme —noktasız hâ harfinin fethası ve üç noktalı sâ harfinin sükûnu ile— el-Ensârî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Abdullah b. Sehl ile Muhayyisa b. Mes'ûd, o gün barış antlaşması içinde bulunan Hayber'e gittiler. Orada birbirlerinden ayrıldılar. Daha sonra Muhayyisa, Abdullah b. Sehl'in yanına geldiğinde onu öldürülmüş olarak kanı içinde çırpınırken buldu ve onu defnetti. Sonra Medine'ye geldi. Bunun üzerine Abdurrahman b. Sehl ile Mes'ûd'un iki oğlu Muhayyisa ve Huvayyisa, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına gittiler. Abdurrahman konuşmaya davrandı. O, topluluğun yaşça en küçüğü idi. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem: “Büyüğü öne al, büyüğü öne al” buyurdu. Bunun üzerine o sustu ve diğer ikisi konuştu. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem: “Yemin edip katiliniz üzerinde hak sahibi olur musunuz? ...” buyurdu ve râvi hadisin tamamını zikretti. Müttefekun aleyh. Sallallâhu aleyhi ve sellem'in kebbir kebbir (كَبِّرْ كَبِّرْ) “büyüğü öne al, büyüğü öne al” sözünün anlamı, yaşça büyük olan konuşsun demektir.