399. Hadis
وعن سمرة بن جندب رضي الله عنه : أنَّ نبيَّ الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مِنْهُمْ مَنْ تَأخُذُهُ النَّارُ إِلَى كَعْبَيهِ ، وَمنْهُمْ مَنْ تَأخُذُهُ إِلَى رُكْبَتَيهِ ، وَمنْهُمْ مَنْ تَأخُذُهُ إِلَى حُجزَتِهِ ، وَمِنْهُمْ مَنْ تَأخُذُهُ إِلَى تَرْقُوَتِهِ )) رواه مسلم . (( الحُجْزَةُ )) : مَعْقِدُ الإزار تَحْتَ السُّرَّةِ ، وَ(( التَّرْقُوَةُ )) بفتح التاءِ وضم القاف : هي العَظمُ الَّذِي عِنْدَ ثَغْرَةِ النَّحْرِ ، وَللإنْسَانِ تَرْقُوتَانِ في جَانبَي النَّحْرِ .
Semüre b. Cündeb radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Allah'ın Nebîsi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Onlardan kimi vardır ki ateş onu topuklarına kadar yakalar, kimi vardır ki dizlerine kadar yakalar, kimi vardır ki beline kadar yakalar, kimi de vardır ki köprücük kemiğine kadar yakalar.” Müslim rivayet etmiştir. Hucze (الحُجْزَةُ) “göbeğin altında izârın (belden aşağı sarılan örtünün) bağlandığı yer, bel” demektir. Tâ'nın fethası ve kâf'ın zammesiyle okunan terkuve (التَّرْقُوَةُ) ise “boğaz çukurunun yanındaki kemik, köprücük kemiği” demektir; insanda boğazın iki yanında iki köprücük kemiği vardır.