440. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، أَنَّهُ قَالَ : (( قَالَ الله عز وجل : أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي ، وَأَنا معه حَيْثُ يَذْكُرنِي ، وَاللهِ ، للهُ أفْرَحُ بِتَوبَةِ عَبْدِهِ مِنْ أحَدِكُمْ يَجِدُ ضَالَّتَهُ بالفَلاَةِ ، وَمَنْ تَقَرَّبَ إلَيَّ شِبْراً ، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعاً ، وَمَنْ تَقَرَّبَ إِلَيَّ ذِرَاعاً ، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعاً ، وَإِذَا أقْبَلَ إِلَيَّ يَمْشِي أقْبَلْتُ إِلَيْهِ أُهَرْوِلُ )) متفقٌ عليه ، وهذا لفظ إحدى روايات مسلم . وتقدم شرحه في الباب قبله . ورُوِيَ في الصحيحين : (( وأنا معه حين يذكرني )) بالنون ، وفي هذه الرواية (( حيث )) بالثاء وكلاهما صحيح .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; buyurdu ki: “Allah azze ve celle şöyle buyurdu: Ben kulumun benim hakkımdaki zannı üzereyim ve beni zikrettiği yerde onunla beraberim. Vallahi, Allah kulunun tövbesine, sizden birinin ıssız çölde kaybettiği binitini bulmasından daha çok sevinir. Kim bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım. Kim bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım. O bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak varırım.” Müttefekun aleyh; bu lafız Müslim'in rivayetlerinden birine aittir. Açıklaması bundan önceki bâbda geçmişti. Sahîhayn'da “ve beni zikrettiği zaman onunla beraberim” şeklinde nûn harfiyle hîne (حين) olarak rivayet edilmiştir; bu rivayette ise peltek sâ harfiyle haysü (حيث) “yerde” şeklindedir ve her ikisi de sahihtir.