468. Hadis
وعنه رضي الله عنه ، قَالَ : لَقَدْ رَأيْتُ سَبعِينَ مِنْ أهْلِ الصُّفَّةِ ، مَا منهُمْ رَجُلٌ عَلَيْهِ رِدَاءٌ : إمَّا إزارٌ ، وَإمَّا كِسَاءٌ ، قَدْ رَبَطُوا في أعنَاقِهِمْ ، فَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ نِصْفَ السَّاقَيْن ، وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ الكَعْبَيْنِ ، فَيَجْمَعُهُ بِيَدِهِ كَراهِيَةَ أنْ تُرَى عَوْرَتُهُ . رواه البخاري .
Yine ondan radıyallâhu anh rivayet edildi; dedi ki: “Ashâb-ı Suffe'den yetmiş kişi gördüm; içlerinde üzerinde ridâ (üst örtüsü) bulunan tek bir adam yoktu: Ya bir izâr (belden aşağı sarılan örtü) ya da boyunlarına bağladıkları bir kisâ (bürünülen örtü) vardı. Bunlardan kimi baldırların yarısına, kimi de topuklara kadar ulaşırdı; avret yerinin görünmesinden hoşlanmadığı için onu eliyle toplardı.” Buhârî rivayet etmiştir.