470. Hadis
وعن ابن عمر رضي الله عنهما ، قَالَ : أخذ رسول الله صلى الله عليه وسلم بِمَنْكِبَيَّ ، فقال : (( كُنْ في الدُّنْيَا كَأنَّكَ غَرِيبٌ ، أَو عَابِرُ سَبيلٍ )) . وَكَانَ ابن عُمَرَ رضي الله عنهما ، يقول : إِذَا أمْسَيتَ فَلاَ تَنْتَظِرِ الصَّبَاحَ ، وَإِذَا أَصْبَحْتَ فَلاَ تَنْتَظِرِ المَسَاءَ ، وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ لِمَرَضِكَ ، وَمِنْ حَيَاتِكَ لِمَوْتِكَ . رواه البخاري . قالوا في شَرْحِ هَذَا الحديث معناه : لاَ تَرْكَنْ إِلَى الدُّنْيَا وَلاَ تَتَّخِذْهَا وَطَناً ، وَلاَ تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِطُولِ البَقَاءِ فِيهَا ، وَلاَ بِالاعْتِنَاءِ بِهَا ، وَلاَ تَتَعَلَّقْ مِنْهَا إِلاَّ بِمَا يَتَعَلَّقُ بِهِ الْغَريبُ في غَيْرِ وَطَنِهِ ، وَلاَ تَشْتَغِلْ فِيهَا بِمَا لاَ يَشْتَغِلُ بِهِ الغَرِيبُ الَّذِي يُريدُ الذَّهَابَ إِلَى أهْلِهِ ، وَبِاللهِ التَّوْفِيقُ .
İbn Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem iki omzumdan tuttu ve şöyle buyurdu: “Dünyada sanki bir garip veya bir yolcu gibi ol.” İbn Ömer radıyallâhu anhümâ şöyle derdi: “Akşama çıktığında sabahı bekleme, sabaha çıktığında da akşamı bekleme. Sağlığından hastalığın için, hayatından da ölümün için pay al.” Buhârî rivayet etmiştir. Bu hadisin şerhinde şöyle demişlerdir: Bunun anlamı şudur: Dünyaya meyletme, onu vatan edinme, içinden orada uzun süre kalacağını ve ona özen göstereceğini geçirme. Ona, gurbetteki bir garibin vatanı dışındaki yere bağlandığından fazlasıyla bağlanma. Ailesinin yanına gitmek isteyen bir garibin dünyada meşgul olmayacağı şeylerle sen de orada meşgul olma. Başarı Allah'tandır.