491. Hadis
وعن عروة ، عن عائشة رضي الله عنها ، أنّها كَانَتْ تقول : وَاللهِ ، يَا ابْنَ أُخْتِي ، إنْ كُنَّا نَنْظُرُ إِلَى الهِلاَلِ ، ثُمَّ الهِلالِ : ثَلاَثَةُ أهلَّةٍ في شَهْرَيْنِ ، وَمَا أُوقِدَ في أبْيَاتِ رسول الله صلى الله عليه وسلم نَارٌ . قُلْتُ : يَا خَالَةُ ، فَمَا كَانَ يُعِيشُكُمْ ؟ قالت : الأَسْوَدَانِ التَّمْرُ وَالمَاءُ ، إِلاَّ أنَّهُ قَدْ كَانَ لرسول الله صلى الله عليه وسلم جِيرَانٌ مِنَ الأَنْصَارِ ، وكَانَتْ لَهُمْ مَنَائِحُ وَكَانُوا يُرْسِلُونَ إِلَى رسول الله صلى الله عليه وسلم مِنْ ألْبَانِهَا فَيَسْقِينَا . متفقٌ عَلَيْهِ .
Urve'den, Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildiğine göre, [Âişe] şöyle derdi: “Vallahi ey kız kardeşimin oğlu! Biz bir hilâle, sonra diğer hilâle bakardık; iki ayda üç hilâl geçerdi de Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in evlerinde ateş yakılmazdı.” Ben: “Ey teyze! Peki sizi ne yaşatırdı?” dedim. Şöyle dedi: “İki siyah şey: Hurma ve su. Ancak Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ensardan komşuları vardı; onların menîhaları (sütünden yararlanmak üzere ödünç verilen sağmal hayvanları) bulunurdu. Bunların sütlerinden Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gönderirler, o da bize içirirdi.” Müttefekun aleyh.