600. Hadis
وعنه ، عن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، أنَّه قَالَ : (( مِنْ خَيْرِ مَعَاشِ النَّاسِ لهم رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرَسِهِ في سَبيلِ الله، يَطيرُ عَلَى مَتْنِهِ كُلَّمَا سَمِعَ هَيْعَةً أَوْ فَزعَةً ، طَارَ عَلَيْهِ يَبْتَغِي القَتْلَ ، أَوْ المَوْتَ مَظَانَّه ، أَوْ رَجُلٌ فِي غُنَيمَةٍ في رَأسِ شَعَفَةٍ مِنْ هذِهِ الشَّعَفِ ، أَوْ بَطنِ وَادٍ مِنْ هذِهِ الأَوْدِيَةِ ، يُقِيمُ الصَّلاَةَ ، وَيُؤتِي الزَّكَاةَ ، وَيَعْبُدُ رَبَّهُ حَتَّى يأتِيَهُ اليَقِينُ ، لَيْسَ مِنَ النَّاسِ إِلاَّ فِي خَيْرٍ )) رواه مسلم . (( يَطِيرُ )) : أيْ يُسْرعُ . وَ(( مَتْنُهُ )) : ظَهْرُهُ . وَ(( الهَيْعَةُ )) : الصوتُ للحربِ . وَ(( الفَزعَةُ )) : نحوه . وَ(( مَظَانُّ الشَيْءِ )) : المواضعُ الَّتي يُظَنُّ وجودُهُ فِيهَا . وَ(( الغُنَيْمَة )) بضم الغين : تصغير الغنم . وَ(( الشَّعَفَةُ )) بفتح الشين والعين : هي أعلى الجَبَل .
Yine ondan, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildiğine göre şöyle buyurdu: “İnsanların en hayırlı yaşayışlarından biri, Allah yolunda atının dizginini tutmuş, savaş çığlığı ya da korkunç bir ses işittiği her seferinde öldürülmeyi yahut ölümü muhtemel yerlerinde arzulayarak atının sırtında uçarcasına koşan kimsenin yaşayışıdır. Yahut şu dağ başlarından birinin tepesinde ya da şu vadilerden birinin içinde birkaç koyunuyla birlikte bulunan, namazı kılan, zekâtı veren ve kendisine ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet eden, insanlarla ancak hayır üzere bulunan kimsenin yaşayışıdır.” Müslim rivayet etmiştir. Yatîru (يَطِيرُ) “hızla koşar” demektir. Metnuhû (مَتْنُهُ) “onun sırtı” demektir. el-Hey'atu (الهَيْعَةُ) “savaş çığlığı” demektir. el-Fez'atu (الفَزعَةُ) da bunun benzeridir. Mezânnü'ş-şey'i (مَظَانُّ الشَيْءِ) “bir şeyin bulunacağı sanılan yerler” demektir. el-Guneymetu (الغُنَيْمَة) gayn harfinin ötresiyle, ganem (غنم) “koyun” kelimesinin ism-i tasgîridir (küçültme ismidir). eş-Şe'afetu (الشَّعَفَةُ) şın ve ayın harflerinin fethasıyla “dağın en yüksek yeri” demektir.