596. Hadis
وعن سعد بن أَبي وقاص رضي الله عنه ، قَالَ : سَمِعْتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( إنَّ الله يُحِبُّ الْعَبْدَ التَّقِيَّ الغَنِيّ الْخَفِيَّ )) رواه مسلم . والمُرَادُ بـ (( الغَنِيّ )) غَنِيُّ النَّفْسِ ، كَمَا سَبَقَ في الحديث الصحيح .
Sa'd b. Ebû Vakkâs radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işittim: “Şüphesiz Allah, müttakî (Allah'tan sakınan), gönlü zengin ve kendi halinde olan kulu sever.” Müslim rivayet etmiştir. el-Ganî (الغَنِيّ) “zengin” kelimesiyle kastedilen, daha önce geçen sahih hadiste olduğu gibi gönlü zengin olmaktır.
597. Hadis
وعن أَبي سعيد الخدري رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رَجُلٌ : أيُّ النَّاسِ أفْضَلُ يَا رسولَ الله ؟ قَالَ : (( مُؤْمِنٌ مُجَاهِدٌ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ في سَبيلِ اللهِ )) قَالَ : ثُمَّ مَنْ ؟ قَالَ : (( ثُمَّ رَجُلٌ مُعْتَزِلٌ فِي شِعْبٍ مِنَ الشِّعَابِ يَعْبُدُ رَبَّهُ )) . وفي رواية : (( يَتَّقِي اللهَ ، وَيَدَعُ النَّاسَ مِنْ شَرِّهِ )) متفقٌ عَلَيْهِ .
Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Bir adam: ‘Ey Allah'ın Resûlü! İnsanların en faziletlisi kimdir?’ dedi. Buyurdu ki: “Allah yolunda canıyla ve malıyla cihad eden mü'mindir.” Adam: ‘Sonra kimdir?’ dedi. Buyurdu ki: “Sonra dağ geçitlerinden birine çekilip Rabbine ibadet eden kimsedir.” Bir başka rivayette ise şöyledir: “Allah'tan sakınan ve insanları kendi şerrinden uzak tutan kimsedir.” Müttefekun aleyh.
598. Hadis
وعنه ، قَالَ : قَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( يُوشِكُ أنْ يَكُونَ خَيْرَ مَالِ المُسْلِمِ غَنَمٌ يَتَّبعُ بِهَا شَعَفَ الجِبَالِ ، وَمَواقعَ الْقَطْر يَفِرُّ بِدينِهِ مِنَ الفِتَنِ )) رواه البخاري . و(( شَعَفُ الجِبَالِ )) : أعْلاَهَا .
Yine ondan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Müslümanın en hayırlı malının, dinini fitnelerden korumak için peşine düşüp dağ başlarına ve yağmur düşen yerlere götürdüğü koyunlar olması yakındır.” Buhârî rivayet etmiştir. Şe'afü'l-cibâl (شَعَفُ الجِبَالِ) “dağların en yüksek yerleri, zirveleri” demektir.
599. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن النبي صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مَا بَعَثَ اللهُ نَبِيّاً إِلاَّ رَعَى الْغَنَمَ )) فَقَالَ أصْحَابُهُ : وأنْتَ ؟ قَالَ : (( نَعَمْ ، كُنْتُ أرْعَاهَا عَلَى قَرَارِيطَ لأَهْلِ مَكَّةَ )) رواه البخاري .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; şöyle buyurdu: “Allah'ın gönderdiği hiçbir peygamber yoktur ki koyun gütmüş olmasın.” Bunun üzerine ashâbı: ‘Sen de mi?’ dediler. Buyurdu ki: “Evet, Mekke halkı için birkaç kîrât (dirhemin kesri olan para birimi) karşılığında koyun güderdim.” Buhârî rivayet etmiştir.
600. Hadis
وعنه ، عن رسول الله صلى الله عليه وسلم ، أنَّه قَالَ : (( مِنْ خَيْرِ مَعَاشِ النَّاسِ لهم رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرَسِهِ في سَبيلِ الله، يَطيرُ عَلَى مَتْنِهِ كُلَّمَا سَمِعَ هَيْعَةً أَوْ فَزعَةً ، طَارَ عَلَيْهِ يَبْتَغِي القَتْلَ ، أَوْ المَوْتَ مَظَانَّه ، أَوْ رَجُلٌ فِي غُنَيمَةٍ في رَأسِ شَعَفَةٍ مِنْ هذِهِ الشَّعَفِ ، أَوْ بَطنِ وَادٍ مِنْ هذِهِ الأَوْدِيَةِ ، يُقِيمُ الصَّلاَةَ ، وَيُؤتِي الزَّكَاةَ ، وَيَعْبُدُ رَبَّهُ حَتَّى يأتِيَهُ اليَقِينُ ، لَيْسَ مِنَ النَّاسِ إِلاَّ فِي خَيْرٍ )) رواه مسلم . (( يَطِيرُ )) : أيْ يُسْرعُ . وَ(( مَتْنُهُ )) : ظَهْرُهُ . وَ(( الهَيْعَةُ )) : الصوتُ للحربِ . وَ(( الفَزعَةُ )) : نحوه . وَ(( مَظَانُّ الشَيْءِ )) : المواضعُ الَّتي يُظَنُّ وجودُهُ فِيهَا . وَ(( الغُنَيْمَة )) بضم الغين : تصغير الغنم . وَ(( الشَّعَفَةُ )) بفتح الشين والعين : هي أعلى الجَبَل .
Yine ondan, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildiğine göre şöyle buyurdu: “İnsanların en hayırlı yaşayışlarından biri, Allah yolunda atının dizginini tutmuş, savaş çığlığı ya da korkunç bir ses işittiği her seferinde öldürülmeyi yahut ölümü muhtemel yerlerinde arzulayarak atının sırtında uçarcasına koşan kimsenin yaşayışıdır. Yahut şu dağ başlarından birinin tepesinde ya da şu vadilerden birinin içinde birkaç koyunuyla birlikte bulunan, namazı kılan, zekâtı veren ve kendisine ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet eden, insanlarla ancak hayır üzere bulunan kimsenin yaşayışıdır.” Müslim rivayet etmiştir. Yatîru (يَطِيرُ) “hızla koşar” demektir. Metnuhû (مَتْنُهُ) “onun sırtı” demektir. el-Hey'atu (الهَيْعَةُ) “savaş çığlığı” demektir. el-Fez'atu (الفَزعَةُ) da bunun benzeridir. Mezânnü'ş-şey'i (مَظَانُّ الشَيْءِ) “bir şeyin bulunacağı sanılan yerler” demektir. el-Guneymetu (الغُنَيْمَة) gayn harfinin ötresiyle, ganem (غنم) “koyun” kelimesinin ism-i tasgîridir (küçültme ismidir). eş-Şe'afetu (الشَّعَفَةُ) şın ve ayın harflerinin fethasıyla “dağın en yüksek yeri” demektir.