640. Hadis
وعن عائشة رضي الله عنها ، قالت : مَا خُيِّرَ رسول الله صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أمْرَيْنِ قَطُّ إِلاَّ أَخَذَ أيْسَرَهُمَا ، مَا لَمْ يَكُنْ إثماً ، فَإنْ كَانَ إثماً ، كَانَ أبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ . وَمَا انْتَقَمَ رسول الله صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ في شَيْءٍ قَطُّ ، إِلاَّ أن تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ الله ، فَيَنْتَقِمَ للهِ تَعَالَى . متفقٌ عَلَيْهِ .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem iki iş arasında muhayyer bırakıldığında, günah olmadığı sürece mutlaka onlardan en kolay olanını alırdı. Eğer günah ise, insanların ondan en uzak duranı olurdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hiçbir konuda kendi nefsi için asla intikam almamıştır; ancak Allah'ın haramlarının çiğnenmesi müstesna; o zaman yüce Allah için intikam alırdı.” Müttefekun aleyh.