644. Hadis
وعن أنس رضي الله عنه ، قَالَ : كُنْتُ أمشي مَعَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْدٌ نَجْرَانيٌّ غَلِيظُ الحَاشِيَةِ ، فأدْرَكَهُ أعْرَابِيٌّ فَجَبذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَةً شَديدةً ، فَنَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، وَقَدْ أثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ ، ثُمَّ قَالَ : يَا مُحَمَّدُ ، مُر لِي مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي عِنْدَكَ . فَالتَفَتَ إِلَيْهِ ، فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ . متفقٌ عَلَيْهِ .
Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte yürüyordum. Üzerinde kenarı kalın bir Necrân bürdü (çizgili kumaştan üstlük) vardı. Bir bedevî ona yetişip ridâsından (üst örtüsünden) şiddetle çekti. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in boynu ile omzu arasındaki yere baktım; ridânın kenarı, adamın şiddetle çekmesinden dolayı orada iz bırakmıştı. Sonra bedevî: ‘Ey Muhammed! Yanındaki Allah'ın malından bana verilmesini emret!’ dedi. [Resûlullah] ona dönüp baktı, güldü, sonra da kendisine bir ihsanda bulunulmasını emretti. Müttefekun aleyh.