675. Hadis
وعنه ، قَالَ : قُلْتُ : يَا رسول الله ، ألا تَسْتَعْمِلُني ؟ فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى مَنْكِبي ، ثُمَّ قَالَ : (( يَا أَبَا ذَرٍّ ، إنَّكَ ضَعِيفٌ ، وإنّها أمانةٌ ، وَإنَّهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ ، إِلاَّ مَنْ أخَذَهَا بِحَقِّهَا ، وَأدَّى الَّذِي عَلَيْهِ فِيهَا )) رواه مسلم .
Yine ondan rivayet edildi; dedi ki: ‘Yâ Resûlallah! Beni görevlendirmez misin?’ dedim. Eliyle omzuma vurdu, sonra şöyle buyurdu: “Ey Ebû Zer! Sen zayıfsın. Bu iş ise bir emanettir; kıyamet gününde de bir rüsvaylık ve pişmanlıktır. Ancak onu hakkıyla alan ve o hususta üzerine düşeni yerine getiren kimse müstesnadır.” Müslim rivayet etmiştir.