763. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أُمَّ الْفَضْلِ سَمِعَتْهُ وَهُوَ يَقْرَأُ {وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا} فَقَالَتْ يَا بُنَىَّ وَاللَّهِ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِي بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةَ، إِنَّهَا لآخِرُ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ بِهَا فِي الْمَغْرِبِ.
Abdullah b. Yusuf bize tahdis etti, dedi ki: Mâlik bize haber verdi; İbn Şihâb’dan, o Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’den, o da İbn Abbas’tan (r.anhuma) [naklen] ki, O şöyle dedi: “Ümmü’l-Fadl, onu {Ve’l-Murselati urfen} [suresini] okurken işitti. Dedi ki: ‘Ey oğulcuğum! Vallahi bu sureyi okuyuşunla bana [Nebi’yi] hatırlattın. Şüphesiz bu, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den akşam namazında okurken işittiğim en son şeydir.’”