766. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ {إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} فَسَجَدَ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ سَجَدْتُ خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ.
Ebû’n-Nu’mân bize tahdis etti, dedi ki: Mu’temir bize tahdis etti; babasından, o Bekr’den, o da Ebû Râfi’den [naklen] dedi ki: “Ebû Hüreyre ile ateme (yatsı) namazını kıldım. {İze’s-semâu’n-şakkat} [İnşikâk Suresi’ni] okudu ve secde etti. Ona [bunu] sordum. Dedi ki: ‘Ben Ebu’l-Kasım sallallâhu aleyhi ve sellem’in arkasında [bunu okurken] secde ettim. Ona kavuşuncaya kadar bunda secde etmeye devam edeceğim.’”