792. Hadis
حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَكَمُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ، مَا خَلاَ الْقِيَامَ وَالْقُعُودَ، قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Bedel b. el-Muhakker bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti, dedi ki: Hakem bana haber verdi; İbn Ebî Leylâ’dan, o Berâ’dan [naklen] dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in rükûsu, secdesi, iki secde arası[ndaki oturuşu] ve rükûdan [başını] kaldırdığı zaman[ki duruşu] —kıyam ve kuud [teşehhüd oturuşu] hariç— birbirine yakındı [neredeyse eşitti].”