799. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ". قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ ". قَالَ أَنَا. قَالَ " رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلاَثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا، أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلُ ".
Abdullah b. Mesleme bize tahdis etti; Mâlik’ten, o Nuaym b. Abdullah el-Mücmir’den, o Ali b. Yahya b. Hallâd ez-Zürakî’den, o babasından, o da Rifâa b. Râfi’ ez-Zürakî’den [naklen] dedi ki: “Bir gün Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in arkasında namaz kılıyorduk. Rükûdan başını kaldırdığında ‘Semiallâhu limen hamideh’ dedi. Arkasından bir adam: ‘Rabbenâ ve leke’l-hamd, hamden kesîran tayyiben mübâreken fîh (Rabbimiz, hamd Sana’dır; çok, temiz, içinde bereket olan bir hamd ile)’ dedi. Namazı bitirip ayrılınca [Nebi]: ‘Konuşan kimdi?’ buyurdu. [Adam]: ‘Benim’ dedi. Buyurdu ki: ‘Otuz küsur melek gördüm, hangisi onu önce yazacak diye yarışıyorlardı.’”