807. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنِ ابْنِ هُرْمُزَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ نَحْوَهُ.
Yahya b. Bükeyr bize tahdis etti, dedi ki: Bekr b. Mudar bana tahdis etti; Cafer’den, o İbn Hürmüz’den, o da Abdullah b. Mâlik b. Büheyne’den [naklen] ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kıldığı [secde ettiği] zaman kollarını [yanlarından] o kadar ayırırdı ki, koltuk altlarının beyazlığı görünürdü.” Leys dedi ki: Cafer b. Rabîa bana bunun benzerini tahdis etti.