914. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ،، وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى الْمِنْبَرِ، أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ مُعَاوِيَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَلَمَّا أَنْ قَضَى التَّأْذِينَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى هَذَا الْمَجْلِسِ حِينَ أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ يَقُولُ مَا سَمِعْتُمْ مِنِّي مِنْ مَقَالَتِي.
İbn Mukatil bize tahdis etti, dedi ki: Abdullah bize haber verdi, dedi ki: Ebû Bekir b. Osman b. Sehl b. Huneyf bize haber verdi; Ebû Ümâme b. Sehl b. Huneyf’ten, dedi ki: Muâviye b. Ebî Süfyan’ı —minber üzerinde otururken— işittim. Müezzin ezan okudu [ve] “Allâhu Ekber, Allâhu Ekber” dedi. Muâviye: “Allâhu Ekber, Allâhu Ekber” dedi. [Müezzin] “Eşhedü en lâ ilâhe illallâh” dedi. Muâviye: “Ve ben de” dedi. [Müezzin] “Eşhedü enne Muhammeden Resûlullah” dedi. Muâviye: “Ve ben de” dedi. Ezanı bitirdiği zaman [Muâviye] dedi ki: “Ey İnsanlar! Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şu oturma yerinde [minberde], müezzin ezan okuduğu zaman, benden duyduğunuz şu sözleri söylerken işittim.”