1067. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الأَسْوَدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَرَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم النَّجْمَ بِمَكَّةَ فَسَجَدَ فِيهَا، وَسَجَدَ مَنْ مَعَهُ، غَيْرَ شَيْخٍ أَخَذَ كَفًّا مِنْ حَصًى أَوْ تُرَابٍ فَرَفَعَهُ إِلَى جَبْهَتِهِ وَقَالَ يَكْفِينِي هَذَا. فَرَأَيْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ قُتِلَ كَافِرًا.
Muhammed b. Beşşâr bize tahdis etti, dedi ki: Gundar bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Ebû İshak’tan, o Esved’den, o da Abdullah [b. Mes’ûd] radıyallâhu anh’tan [naklen] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Mekke’de en-Necm suresini okudu ve orada secde etti. Beraberinde bulunanlar da secde ettiler; ancak bir ihtiyar hariç. O, avucuna bir avuç küçük taş (hasâ) veya toprak alıp alnına kaldırdı ve: “Bu bana yeter” dedi. [Abdullah b. Mes’ûd] dedi ki: Onu daha sonra kafir olarak öldürülmüş halde gördüm.