1070. Hadis
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ سُورَةَ النَّجْمِ فَسَجَدَ بِهَا، فَمَا بَقِيَ أَحَدٌ مِنَ الْقَوْمِ إِلاَّ سَجَدَ، فَأَخَذَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ كَفًّا مِنْ حَصًى أَوْ تُرَابٍ، فَرَفَعَهُ إِلَى وَجْهِهِ وَقَالَ يَكْفِينِي هَذَا، فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ بَعْدُ قُتِلَ كَافِرًا.
Hafs b. Ömer bize tahdis etti, dedi ki: Şu’be bize tahdis etti; Ebû İshak’tan, o Esved’den, o da Abdullah [b. Mes’ûd] radıyallâhu anh’tan [naklen] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem en-Necm suresini okudu ve orada secde etti. Topluluktan secde etmeyen hiç kimse kalmadı; ancak topluluktan bir adam bir avuç küçük taş (hasâ) veya toprak alıp yüzüne [alnına] kaldırdı ve: “Bu bana yeter” dedi. [Abdullah b. Mes’ûd] dedi ki: Onun daha sonra kafir olarak öldürülmüş halde gördüm.