1078. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ {إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ} فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ فِيهَا حَتَّى أَلْقَاهُ.
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Mu’temir bize tahdis etti, dedi ki: Babamı [şöyle] derken işittim: Bekir; Ebû Râfi’den [naklederek] bana tahdis etti, dedi ki: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh ile atame (yatsı) namazını kıldım; “İze’s-semâu’nşakkat...” (al-Inshiqaq) suresini okudu ve [içinde] secde etti. Ben: “Bu nedir [namaz içinde bu secde de ne?]?” dedim. [Ebû Hüreyre]: “Ben onunla Ebû’l-Kâsım sallallâhu aleyhi ve sellem’in arkasında [namaz kılarken] secde etmiştim; O’na kavuşana kadar da orada secde etmeye devam edeceğim” dedi.