1276. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا شَقِيقٌ، حَدَّثَنَا خَبَّابٌ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ هَاجَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَلْتَمِسُ وَجْهَ اللَّهِ، فَوَقَعَ أَجْرُنَا عَلَى اللَّهِ، فَمِنَّا مَنْ مَاتَ لَمْ يَأْكُلْ مِنْ أَجْرِهِ شَيْئًا مِنْهُمْ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ، وَمِنَّا مَنْ أَيْنَعَتْ لَهُ ثَمَرَتُهُ فَهُوَ يَهْدِبُهَا. قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ، فَلَمْ نَجِدْ مَا نُكَفِّنُهُ إِلاَّ بُرْدَةً إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ، وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُغَطِّيَ رَأْسَهُ، وَأَنْ نَجْعَلَ عَلَى رِجْلَيْهِ مِنَ الإِذْخِرِ.
Ömer b. Hafs b. Gıyâs bize tahdis etti, babam bize tahdis etti, el-A’meş bize tahdis etti, Şakîk bize tahdis etti; Habbâb [b. el-Eret] radıyallâhu anh’dan [naklen] [o şöyle] dedi: Sadece Allah’ın rızasını gözeterek (neltemisu vechellah) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber hicret ettik. Artık ecrimiz (mükafatımız) Allah’a aittir. Bizden kimi, [dünyada] ecrinden hiçbir şey tatmadan (yemeden) vefat etti; Mus’ab b. Umeyr onlardandır. Kimi için de [dünya nimetleri] meyvesi olgunlaştı da o şimdi onu devşiriyor (yehdibuhâ). [Mus’ab] Uhud günü şehit edildi de ona kefen olarak bir hırkadan (bürde) başka bir şey bulamadık. Onunla başını örtsek ayakları, ayaklarını örtsek başı açıkta kalıyordu. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bize, onun başını [hırkayla] örtmemizi, ayaklarının üzerine ise izhir (güzel kokulu bir ot) koymamızı emretti.