1567. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا أَبُو جَمْرَةَ، نَصْرُ بْنُ عِمْرَانَ الضُّبَعِيُّ قَالَ تَمَتَّعْتُ فَنَهَانِي نَاسٌ، فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَأَمَرَنِي، فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ رَجُلاً يَقُولُ لِي حَجٌّ مَبْرُورٌ وَعُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ، فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي أَقِمْ عِنْدِي، فَأَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي. قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِمَ فَقَالَ لِلرُّؤْيَا الَّتِي رَأَيْتُ.
Âdem bize tahdis etti, Şu’be bize tahdis etti, Ebû Cemre Nasr b. İmrân ed-Dubaî bize haber verdi, dedi ki: Temettu (haccı) yaptım; fakat insanlar (bazı kimseler) beni (bundan) nehyettiler. Bunun üzerine İbn Abbâs’a radıyallâhu anhumâ sordum; o bana (temettu yapmamı) emretti. (Sonra) rüyamda sanki bir adamın bana: “Hacc-ı mebrûr ve umre-i mütekabbe’le (kabul olunmuş bir hac ve kabul olunmuş bir umre)!” dediğini gördüm. Bunu İbn Abbâs’a haber verdim. O: “(Bu) Nebi’nin sallallâhu aleyhi ve sellem sünnetidir” dedi. Ve bana: “Yanımda kal, malımdan sana bir pay (hisse) ayırayım/vereyim” dedi. Şu’be (Ebû Cemre’ye): “Niçin (sana mal verecek)?” dedim. “Gördüğüm rüyadan dolayı” dedi.