1601. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ أَبَى أَنْ يَدْخُلَ الْبَيْتَ وَفِيهِ الآلِهَةُ فَأَمَرَ بِهَا فَأُخْرِجَتْ فَأَخْرَجُوا صُورَةَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ فِي أَيْدِيهِمَا الأَزْلاَمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَمَا وَاللَّهِ قَدْ عَلِمُوا أَنَّهُمَا لَمْ يَسْتَقْسِمَا بِهَا قَطُّ ". فَدَخَلَ الْبَيْتَ، فَكَبَّرَ فِي نَوَاحِيهِ، وَلَمْ يُصَلِّ فِيهِ.
Ebû Ma’mer bize tahdis etti, Abdulvâris bize tahdis etti, Eyyûb bize tahdis etti, İkrime bize tahdis etti; İbn Abbâs’tan radıyallâhu anhumâ [naklen] şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem (Mekke’ye/Kabe’ye) geldiğinde, içinde putlar varken Beyt’e girmeyi reddetti (istemedi). Emir verdi ve onlar (putlar) dışarı çıkarıldı. İbrahim ile İsmail’in —ellerinde fal okları olduğu halde— suretlerini (heykellerini) de çıkardılar. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Allah onları (bu suretleri yapan müşrikleri) kahretsin (öldürsün)! Vallahi onlar da pekâlâ biliyorlardı ki o ikisi (İbrahim ve İsmail) asla bu (oklarla) kısmet aramamışlardır” buyurdu. Sonra Beyt’e girdi; onun (her) köşesinde tekbir getirdi ve içinde namaz kılmadı.