1639. Hadis
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ دَخَلَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَظَهْرُهُ فِي الدَّارِ، فَقَالَ إِنِّي لاَ آمَنُ أَنْ يَكُونَ الْعَامَ بَيْنَ النَّاسِ قِتَالٌ، فَيَصُدُّوكَ عَنِ الْبَيْتِ، فَلَوْ أَقَمْتَ. فَقَالَ قَدْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ، فَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ أَفْعَلُ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} ثُمَّ قَالَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ مَعَ عُمْرَتِي حَجًّا. قَالَ ثُمَّ قَدِمَ فَطَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا.
Yakup b. İbrahim bize tahdis etti, İbn Uleyye bize tahdis etti; Eyyûb’dan, o Nâfi’den (naklen) ki; İbn Ömer’in radıyallâhu anhumâ (yanına), oğlu Abdullah b. Abdullah girdi —ve o (İbn Ömer), (bineğinin) sırtı(nı hazırlamakla meşgulken) avludaydı—. (Oğlu) dedi ki: “Ben bu sene insanlar arasında bir savaş olmasından ve seni Beyt’ten (Kabe’den) alıkoymalarından (ihsar etmelerinden) emin değilim (korkuyorum). Keşke (yerinde) kalsan (gitmesen).” (İbn Ömer) dedi ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yola çıktı ve Kureyş kâfirleri onunla Beyt arasına engel oldular. Eğer benimle onun (Beyt’in) arasına engel olunursa, Resûlullah’ın sallallâhu aleyhi ve sellem yaptığı gibi yaparım. {Andolsun ki sizin için Resûlullah’ta güzel bir örnek vardır} (Ahzâb 33:21). (Sonra) şöyle dedi: Sizi şahit tutuyorum ki, ben umremle birlikte haccı (kendime) vacip kıldım (kıran haccına niyet ettim).” (Ravi) dedi ki: Sonra (Mekke’ye) geldi ve o ikisi için tek bir tavaf yaptı.