1700. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ زِيَادَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ كَتَبَ إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَنْ أَهْدَى هَدْيًا حَرُمَ عَلَيْهِ مَا يَحْرُمُ عَلَى الْحَاجِّ حَتَّى يُنْحَرَ هَدْيُهُ. قَالَتْ عَمْرَةُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ لَيْسَ كَمَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَا فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ، ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَيْهِ، ثُمَّ بَعَثَ بِهَا مَعَ أَبِي فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْىُ.
Abdullah b. Yûsuf bize tahdis etti, Mâlik bize haber verdi; Abdullah b. Ebî Bekir b. Amr b. Hazm’dan, o Amre bint Abdurrahman’dan [naklen] ki, o kendisine (şöyle) haber vermiş: Ziyâd b. Ebî Süfyân, Âişe’ye radıyallâhu anhâ (mektup) yazdı (ve dedi ki): Abdullah b. Abbâs radıyallâhu anhumâ şöyle dedi: “Kim (Kabe’ye) bir hedy (kurbanlık) gönderirse; hedyi kesilinceye kadar, hacıya haram olan şeyler ona da haram olur.” Amre dedi ki: Bunun üzerine Âişe radıyallâhu anhâ şöyle dedi: “İbn Abbâs’ın dediği gibi değildir. Ben Resûlullah’ın sallallâhu aleyhi ve sellem hedyinin gerdanlıklarını kendi ellerimle büktüm. Sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onları kendi elleriyle taktı (taklid yaptı). Sonra onları babam (Ebû Bekir) ile birlikte gönderdi. Hedy kesilinceye kadar, Allah’ın Resûlullah’a sallallâhu aleyhi ve sellem helal kıldığı hiçbir şey ona haram olmadı.”