1711. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يَبْعَثُ بِهَدْيِهِ مِنْ جَمْعٍ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ، حَتَّى يُدْخَلَ بِهِ مَنْحَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ حُجَّاجٍ فِيهِمُ الْحُرُّ وَالْمَمْلُوكُ.
İbrahim b. el-Münzir bize tahdis etti, Enes b. İyâz bize tahdis etti, Mûsâ b. Ukbe bize tahdis etti; Nâfi’den (naklen) ki: İbn Ömer radıyallâhu anhumâ, hedyini (kurbanlığını) Cem’den (Müzdelife’den) gecenin son kısmında gönderirdi. Ve nihayet (kurbanlıklar), içlerinde hürlerin ve kölelerin de bulunduğu hacılarla birlikte (getirilerek) Nebi’nin sallallâhu aleyhi ve sellem Menhar’ına sokulurdu.