1735. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسْأَلُ يَوْمَ النَّحْرِ بِمِنًى، فَيَقُولُ " لاَ حَرَجَ ". فَسَأَلَهُ رَجُلٌ، فَقَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. قَالَ " اذْبَحْ، وَلاَ حَرَجَ ". وَقَالَ رَمَيْتُ بَعْدَ مَا أَمْسَيْتُ. فَقَالَ " لاَ حَرَجَ ".
Ali b. Abdillah bize tahdis etti, Yezîd b. Zürey’ bize tahdis etti, Hâlid bize tahdis etti; İkrime’den, o İbn Abbâs’tan radıyallâhu anhumâ [naklen]; şöyle dedi: Nebi’ye sallallâhu aleyhi ve sellem, Mina’da Nahr (kurban) günü (menasik hakkında) soruluyordu, o da: “Bir sakınca yok” buyuruyordu. Bir adam ona sordu ve: “Kurban kesmeden önce tıraş oldum” dedi. (Nebi): “Kes, bir sakınca yok” buyurdu. (Başkası): “Akşam olduktan sonra taş attım” dedi. (Nebi): “Bir sakınca yok” buyurdu.