1800. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَطْرُقُ أَهْلَهُ، كَانَ لاَ يَدْخُلُ إِلاَّ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً.
Mûsâ b. İsmâil bize tahdis etti, Hemmâm bize tahdis etti; İshak b. Abdullah b. Ebû Talha’dan, o da Enes’ten radıyallâhu anh [naklen]; şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in [gece vakti aniden] evine (ailesinin yanına) gelme âdeti yoktu; ancak kuşluk vakti [gudve] veya akşamüzeri [aşiyye] girerdi.