1835. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قَالَ عَمْرٌو أَوَّلُ شَىْءٍ سَمِعْتُ عَطَاءً، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُحْرِمٌ. ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ حَدَّثَنِي طَاوُسٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَعَلَّهُ سَمِعَهُ مِنْهُمَا.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyân b. Uyeyne bize tahdis etti; Amr [b. Dînâr] şöyle dedi: Atâ’yı radıyallâhu anh [ilk kez] İbn Abbâs’tan radıyallâhu anhumâ [naklen] şöyle derken işittim: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ihramlıyken hacamat [hicâme] yaptırdı.” Sonra (bilahare) ondan [Atâ’dan] işittim ki; Tâvûs kendisine İbn Abbâs’tan [naklen] tahdis etmişti. Bunun üzerine (kendi kendime): “Belki de [bu rivayeti] her ikisinden [hem doğrudan İbn Abbâs’tan hem de Tâvûs’tan] işitmiştir” dedim.