67. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، ذَكَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَعَدَ عَلَى بَعِيرِهِ، وَأَمْسَكَ إِنْسَانٌ بِخِطَامِهِ ـ أَوْ بِزِمَامِهِ ـ قَالَ " أَىُّ يَوْمٍ هَذَا ". فَسَكَتْنَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ سِوَى اسْمِهِ. قَالَ " أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " فَأَىُّ شَهْرٍ هَذَا ". فَسَكَتْنَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ. فَقَالَ " أَلَيْسَ بِذِي الْحِجَّةِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ بَيْنَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا. لِيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ عَسَى أَنْ يُبَلِّغَ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ ".
Müsedded bize tahdis etti, dedi ki: Bişr bize tahdis etti, dedi ki: İbn Avn bize tahdis etti; İbn Sirin'den; [o] Abdurrahman b. Ebi Bekre'den; [o] babasından; o Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'i zikretti; [Nebi] devesinin üzerine oturdu. Bir insan da [devenin] yularından -veya dizgininden- tutmuştu. [Nebi]: “Bu hangi gündür?” buyurdu. Biz sustuk, hatta O'nun, güne isminden başka bir isim vereceğini sandık. [Nebi]: “Nahr (Kurban) günü değil mi?” buyurdu. Biz: “Evet” dedik. [Nebi]: “Peki bu hangi aydır?” buyurdu. Biz sustuk, hatta O'nun, aya isminden başka bir isim vereceğini sandık. [Nebi]: “Zilhicce değil mi?” buyurdu. Biz: “Evet” dedik. [Nebi] buyurdu ki: “Şüphesiz kanlarınız, mallarınız ve ırzlarınız (onurlarınız) aranızda haramdır; şu beldenizde, şu ayınızda, şu gününüzün haramlığı (hürmeti) gibi. Hazır olan (şahit), gaip olana (burada olmayana) tebliğ etsin. Zira olur ki hazır olan (şahit), [sözü] kendisinden daha iyi kavrayacak (anlayacak) bir kimseye tebliğ etmiş olur.”