2010. Hadis
وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ لَيْلَةً فِي رَمَضَانَ، إِلَى الْمَسْجِدِ، فَإِذَا النَّاسُ أَوْزَاعٌ مُتَفَرِّقُونَ يُصَلِّي الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ، وَيُصَلِّي الرَّجُلُ فَيُصَلِّي بِصَلاَتِهِ الرَّهْطُ فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي أَرَى لَوْ جَمَعْتُ هَؤُلاَءِ عَلَى قَارِئٍ وَاحِدٍ لَكَانَ أَمْثَلَ. ثُمَّ عَزَمَ فَجَمَعَهُمْ عَلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ لَيْلَةً أُخْرَى، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ قَارِئِهِمْ، قَالَ عُمَرُ نِعْمَ الْبِدْعَةُ هَذِهِ، وَالَّتِي يَنَامُونَ عَنْهَا أَفْضَلُ مِنَ الَّتِي يَقُومُونَ. يُرِيدُ آخِرَ اللَّيْلِ، وَكَانَ النَّاسُ يَقُومُونَ أَوَّلَهُ.
(Aynı isnadla Mâlik,) İbn Şihâb’dan; o Urve b. ez-Zübeyr’den; o da Abdurrahmân b. Abdin el-Kârî’den [naklen] şöyle dedi: Ramazan’da bir gece Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh ile birlikte mescide çıktım. Bir de baktık ki insanlar dağınık gruplar halinde; kimi tek başına namaz kılıyor, kimi namaz kılıyor ve onun namazına bir topluluk uyuyordu. Ömer: “Bunları tek bir okuyucunun (imamın) arkasında toplasam daha iyi olacağı kanaatindeyim” dedi. Sonra kararını verdi ve onları Übey b. Ka'b’ın arkasında topladı. Sonra başka bir gece onunla birlikte (yine) çıktım; insanlar okuyucularının arkasında namaz kılıyorlardı. Ömer: “Bu ne güzel bir bid'at! Uyuyup geçirdikleri (vakitteki namaz), kalkıp kıldıklarından daha faziletlidir” dedi. Bununla gecenin sonunu kastediyordu; insanlar ise gecenin başında (namaza) kalkıyorlardı.