203. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ الْحَرَّانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَاتَّبَعَهُ الْمُغِيرَةُ بِإِدَاوَةٍ فِيهَا مَاءٌ، فَصَبَّ عَلَيْهِ حِينَ فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ، فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ.
Amr b. Halid el-Harrani bize tahdis etti, dedi ki: Leys bize tahdis etti; Yahya b. Said’den, Sa’d b. İbrahim’den, Nafi’ b. Cübeyr’den, Urve b. el-Muğire’den, babası Muğire b. Şu’be’den [naklen], Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den [rivayet ettiğine göre]: “O, ihtiyacını gidermek için (dışarı) çıktı. Muğire de içinde su bulunan bir kap ile onu takip etti. İhtiyacını giderince (suyu) ona döktü, o da abdest aldı ve mestleri üzerine meshetti.”