2368. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ ـ يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الآخَرِ ـ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ، لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ ـ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنَ الْمَاءِ ـ لَكَانَتْ عَيْنًا مَعِينًا، وَأَقْبَلَ جُرْهُمُ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ قَالَتْ نَعَمْ وَلاَ حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ. قَالُوا نَعَمْ ".
Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti, [o] dedi ki: Abdürrezzâk bize haber verdi, [o] dedi ki: Ma’mer bize haber verdi. [O] Eyyûb ve Kesîr b. Kesîr’den —ki onlardan her biri diğerinden daha fazla bilgi vermiştir—; [onlar da] Saîd b. Cübeyr’den [naklettiler]. [Saîd] şöyle dedi: İbn Abbâs radıyallâhu anhumâ [naklederek] şöyle dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah, İsmail’in annesine (Hacer’e) rahmet etsin. Eğer o Zemzem’i [kendi haline] bıraksaydı —veya: o sudan avuçlamasaydı— o mutlaka akan bir pınar (aynen maînen) olurdu. [O sırada] Cürhüm kabilesi çıkageldi ve: ‘Yanına yerleşmemize izin verir misin?’ dediler. [Hacer]: ‘Evet, ancak su üzerinde hiçbir hakkınız olmaması şartıyla’ dedi. Onlar da: ‘Evet [kabul ediyoruz]’ dediler.”