2413. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ يَهُودِيًّا، رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ، قِيلَ مَنْ فَعَلَ هَذَا بِكِ أَفُلاَنٌ، أَفُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا، فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ، فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُضَّ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
Mûsâ bize tahdis etti, [o] dedi ki: Hemmâm bize tahdis etti. [O] Katâde’den; [o da] Enes radıyallâhu anh’dan [naklederek şöyle dedi]: “Bir Yahudi, bir cariyenin başını iki taş arasında ezmişti. [Cariyeye]: ‘Bunu sana kim yaptı; falan mı, filan mı?’ diye soruldu. Nihayet o Yahudi’nin ismi zikredilince başıyla [evet anlamında] işaret etti. Bunun üzerine Yahudi yakalandı ve [suçunu] itiraf etti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem de onun [cezalandırılmasını] emretti; [ceza olarak] onun da başı iki taş arasında ezildi.”