2501. Hadis
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ بْنُ الْفَرَجِ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ، عَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هِشَامٍ ـ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ـ وَذَهَبَتْ بِهِ أُمُّهُ زَيْنَبُ بِنْتُ حُمَيْدٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْهُ. فَقَالَ " هُوَ صَغِيرٌ ". فَمَسَحَ رَأْسَهُ وَدَعَا لَهُ. وَعَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، أَنَّهُ كَانَ يَخْرُجُ بِهِ جَدُّهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هِشَامٍ إِلَى السُّوقِ فَيَشْتَرِي الطَّعَامَ فَيَلْقَاهُ ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهم ـ فَيَقُولاَنِ لَهُ أَشْرِكْنَا، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ دَعَا لَكَ بِالْبَرَكَةِ فَيَشْرَكُهُمْ، فَرُبَّمَا أَصَابَ الرَّاحِلَةَ كَمَا هِيَ، فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى الْمَنْزِلِ.
Asbag b. el-Ferec bize tahdis etti, [o] dedi ki: Abdullah b. Vehb bana haber verdi, [o] dedi ki: Saîd bana haber verdi. [O] Zühre b. Ma’bed’den; [o da] dedesi Abdullah b. Hişâm’dan [nakletti]. Abdullah b. Hişâm, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e yetişmiş (onu görmüş) biridir. Annesi Zeyneb bint Humeyd onu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e götürmüş ve: “Ey Allah’ın Resûlü! Ondan biat al” demişti. [Resûlullah]: “O henüz küçüktür” buyurdu ve başını okşayıp ona dua etti. Zühre b. Ma’bed’den [nakledildiğine göre]; dedesi Abdullah b. Hişâm onu pazara götürür ve yiyecek satın alırdı. İbn Ömer ve İbnü’z-Zübeyr radıyallâhu anhum onunla karşılaştıklarında: “Bizi de [bu alışverişine] ortak et; zira Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sana bereket duası etmişti” derlerdi. O da onları ortak ederdi. [Bu bereket sayesinde] bazen bir binek yükü [kar elde eder] ve onu olduğu gibi evine gönderirdi.