2525. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مِقْدَامٍ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ يُفْتِي فِي الْعَبْدِ أَوِ الأَمَةِ يَكُونُ بَيْنَ شُرَكَاءَ، فَيُعْتِقُ أَحَدُهُمْ نَصِيبَهُ مِنْهُ، يَقُولُ قَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ عِتْقُهُ كُلِّهِ، إِذَا كَانَ لِلَّذِي أَعْتَقَ مِنَ الْمَالِ مَا يَبْلُغُ، يُقَوَّمُ مِنْ مَالِهِ قِيمَةَ الْعَدْلِ، وَيُدْفَعُ إِلَى الشُّرَكَاءِ أَنْصِبَاؤُهُمْ، وَيُخَلَّى سَبِيلُ الْمُعْتَقِ. يُخْبِرُ ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَرَوَاهُ اللَّيْثُ وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَابْنُ إِسْحَاقَ وَجُوَيْرِيَةُ وَيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُخْتَصَرًا.
Ahmed b. Mikdâm bize tahdis etti, [o] dedi ki: el-Fudayl b. Süleymân bize tahdis etti, [o] dedi ki: Mûsâ b. Ukaybe bize tahdis etti. [O] Nâfi’den; [o da] İbn Ömer radıyallâhu anhumâ’dan [naklederek şöyle] dedi: İbn Ömer; ortaklar arasında bulunan bir köle veya cariye hakkında, onlardan biri kendi hissesini azat ederse şu şekilde fetva verirdi: “Eğer azat eden kimsenin malı varsa, [kölenin] tamamını azat etmesi kendisine vacip olmuştur. Kendi malından köleye adil bir değer biçilir, diğer ortaklara hisseleri ödenir ve azat edilen köle serbest bırakılır.” İbn Ömer bunu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek] haber verirdi. Bunu Leys, İbn Ebî Zi’b, İbn İshâk, Cüveyriye, Yahyâ b. Saîd ve İsmâîl b. Ümeyye; Nâfi’den, [o da] İbn Ömer’den, [o da] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek] kısaltılmış olarak rivayet etmişlerdir.