2552. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ أَطْعِمْ رَبَّكَ، وَضِّئْ رَبَّكَ، اسْقِ رَبَّكَ. وَلْيَقُلْ سَيِّدِي مَوْلاَىَ. وَلاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ عَبْدِي أَمَتِي. وَلْيَقُلْ فَتَاىَ وَفَتَاتِي وَغُلاَمِي ".
Muhammed bize tahdis etti, [o] dedi ki: Abdürrezzâk bize tahdis etti, [o] dedi ki: Ma’mer bize haber verdi. [O] Hemmâm b. Münebbih’den; [o] Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’ı, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek şöyle] tahdis ederken işitmiş: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Hiçbiriniz [kölesine]: ‘Efendine (rabbike) yemek yedir, efendine abdest aldır, efendine su içir’ demesin; bilakis ‘Seyyidim, efendim (mevlâye)’ desin. Yine hiçbiriniz [hizmetçisi için]: ‘Kulum (abdî), cariyem (emetî)’ demesin; bilakis ‘Delikanlım (fetâye), genç kızım (fetâtî), oğlum (gulâmî)’ desin.”