252. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، أَنَّهُ كَانَ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ وَأَبُوهُ، وَعِنْدَهُ قَوْمٌ فَسَأَلُوهُ عَنِ الْغُسْلِ،. فَقَالَ يَكْفِيكَ صَاعٌ. فَقَالَ رَجُلٌ مَا يَكْفِينِي. فَقَالَ جَابِرٌ كَانَ يَكْفِي مَنْ هُوَ أَوْفَى مِنْكَ شَعَرًا، وَخَيْرٌ مِنْكَ، ثُمَّ أَمَّنَا فِي ثَوْبٍ.
Abdullah b. Muhammed bize tahdis etti, dedi ki: Yahya b. Adem bize tahdis etti, dedi ki: Züheyr bize tahdis etti; Ebu İshak’tan, dedi ki: Ebu Cafer bize tahdis etti (ve dedi ki): O ve babası Cabir b. Abdullah’ın yanındaydı. Yanında bir topluluk da vardı. Ona gusülden sordular. (Cabir) dedi ki: “Sana bir sa’ yeter.” Bir adam: “Bana yetmez” dedi. Cabir dedi ki: “Senden daha gür saçlı ve senden daha hayırlı olana yetiyordu.” Sonra (Cabir) bize tek bir elbise içinde namaz kıldırdı.