260. Hadis
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِيَدِهِ، ثُمَّ دَلَكَ بِهَا الْحَائِطَ ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ غَسَلَ رِجْلَيْهِ.
Humeydî bize tahdis etti, dedi ki: Süfyan bize tahdis etti, dedi ki: A’meş bize tahdis etti; Salim b. Ebi’l-Ca’d’dan, Küreyb’den, İbn Abbas’tan, Meymune’den [naklen] ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem cünüplükten dolayı gusül abdesti aldı. Fercini eliyle yıkadı, sonra onu (elini) duvara sürttü. Sonra onu yıkadı. Sonra namaz abdesti gibi abdest aldı. Guslünü bitirince ayaklarını yıkadı.”