270. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ ابْنِ عُمَرَ مَا أُحِبُّ أَنْ أُصْبِحَ، مُحْرِمًا أَنْضَخُ طِيبًا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَنَا طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَافَ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ أَصْبَحَ مُحْرِمًا.
Ebu’n-Numan bize tahdis etti, dedi ki: Ebu Avane bize tahdis etti; İbrahim b. Muhammed b. Münteşir’den, babasından [naklen] dedi ki: “Aişe’ye sordum ve ona İbn Ömer’in; ‘(Üzerimden) koku saçarak ihramlı olarak sabahlamayı sevmem.’ sözünü zikrettim. Aişe dedi ki: ‘Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e güzel koku sürdüm. Sonra o eşlerini dolaştı. Sonra (ertesi sabah) ihramlı olarak sabahladı.’”