277. Hadis
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا إِذَا أَصَابَتْ إِحْدَانَا جَنَابَةٌ، أَخَذَتْ بِيَدَيْهَا ثَلاَثًا فَوْقَ رَأْسِهَا، ثُمَّ تَأْخُذُ بِيَدِهَا عَلَى شِقِّهَا الأَيْمَنِ، وَبِيَدِهَا الأُخْرَى عَلَى شِقِّهَا الأَيْسَرِ.
Hallâd b. Yahyâ bize tahdis etti, dedi ki: İbrahim b. Nâfi bize tahdis etti; Hasen b. Müslim’den, Safiyye bint Şeybe’den, Aişe’den [naklen] dedi ki: “Bizden birine cünüplük isabet ettiğinde (cünüp olduğunda), iki avucuyla başının üzerine üç defa (su) alırdı. Sonra bir eliyle sağ yanına, diğer eliyle de sol yanına (su) alırdı.”