283. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُ فِي بَعْضِ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ وَهْوَ جُنُبٌ، فَانْخَنَسْتُ مِنْهُ، فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ". قَالَ كُنْتُ جُنُبًا، فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ وَأَنَا عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ. فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ ".
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, dedi ki: Yahya bize tahdis etti, dedi ki: Humeyd bize tahdis etti, dedi ki: Bekr bize tahdis etti; Ebu Râfi’den, Ebu Hüreyre’den [naklen] ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Medine yollarından birinde (Ebu Hüreyre) cünüp bir haldeyken ona rastladı. (Ebu Hüreyre): ‘Hemen ondan gizlice savuştum, gidip guslettim, sonra geldim.’ dedi. (Nebi s.a.v.): ‘Neredeydin ey Ebu Hüreyre?’ diye sordu. (Ebu Hüreyre): ‘Cünüptüm, temizlik üzere değilken seninle oturmayı kerih gördüm.’ dedi. Bunun üzerine (Nebi s.a.v.): ‘Sübhânallah! Şüphesiz ki mümin necis (pis) olmaz.’ buyurdu.”