2620. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ قَدِمَتْ عَلَىَّ أُمِّي وَهْىَ مُشْرِكَةٌ، فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَاسْتَفْتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ {إِنَّ أُمِّي قَدِمَتْ} وَهْىَ رَاغِبَةٌ، أَفَأَصِلُ أُمِّي قَالَ " نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ ".
Ubeyd b. İsmail bize tahdis etti. [Dedi ki]: Ebu Usame bize tahdis etti. [O] Hişam'dan, [o] babasından, [o da] Esma bint Ebi Bekir'den —radıyallahu anhumâ— [nakletti] ki; [Esma] şöyle demiştir: Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— devrinde annem müşrik olduğu halde yanıma geldi. Resulullah'tan —sallallâhu aleyhi ve sellem— fetva istedim ve: “Şüphesiz annem geldi; [benden bir şeyler] arzuluyor. Anneme sıla-i rahim yapayım mı [onu gözeteyim mi]?” dedim. [Nebi]: “Evet, annene sıla-i rahim yap [onu gözet],” buyurdu.