2644. Hadis
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ أَفْلَحُ فَلَمْ آذَنْ لَهُ، فَقَالَ أَتَحْتَجِبِينَ مِنِّي وَأَنَا عَمُّكِ فَقُلْتُ وَكَيْفَ ذَلِكَ قَالَ أَرْضَعَتْكِ امْرَأَةُ أَخِي بِلَبَنِ أَخِي. فَقَالَتْ سَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَ أَفْلَحُ، ائْذَنِي لَهُ ".
Adem bize tahdis etti. [Dedi ki]: Şube bize tahdis etti. [Dedi ki]: Hakem bize haber verdi. [O] İrak b. Malik'ten, [o] Urve b. ez-Zübeyr'den, [o da] Aişe'den —radıyallahu anha— [nakletti] ki; [Aişe] şöyle demiştir: Eflah [girmek için] benden izin istedi; ben ise ona izin vermedim. Bunun üzerine [Eflah]: “Ben senin amcan olduğum halde benden mi gizleniyorsun [hicap ediyorsun]?” dedi. Ben: “Bu nasıl olur?” dedim. [Eflah]: “Kardeşimin eşi seni kardeşimin sütüyle emzirdi,” dedi. [Aişe] dedi ki: Bunu Resulullah'a —sallallâhu aleyhi ve sellem— sordum. Buyurdu ki: “Eflah doğru söyledi; ona izin ver.”