2666. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". قَالَ فَقَالَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ، كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي، فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلَكَ بَيِّنَةٌ ". قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ " احْلِفْ ". قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ وَيَذْهَبَ بِمَالِي. قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ.
Muhammed [b. Selâm] bize tahdis etti. [Dedi ki]: Ebu Muaviye bize haber verdi. [O] A'meş'ten, [o] Şakik'ten, [o da] Abdullah [b. Mes'ud]'dan —radıyallahu anh— [nakletti] ki; Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— şöyle buyurmuştur: “Kim, bir Müslüman'ın malını haksız yere ele geçirmek için, yalan olduğunu bildiği halde yemin ederse; Allah'ın huzuruna, O'nu kendisine öfkeli bir halde bulmuş olarak çıkar.” Bunun üzerine el-Eş'as b. Kays şöyle dedi: Vallahi bu durum benim hakkımda yaşandı. Bir Yahudi ile aramda bir arazi vardı; o [benim hakkımı] inkar etti. Ben de onu Nebi —sallallâhu aleyhi ve sellem—'e götürdüm. Resulullah —sallallâhu aleyhi ve sellem— bana: “Bir delilin [beyyinen] var mı?” buyurdu. Ben: “Hayır,” dedim. Bunun üzerine Yahudi'ye: “Yemin et,” buyurdu. Ben: “Ey Allah'ın Resulü! O zaman yemin eder ve malımı alıp götürür!” dedim. Bunun üzerine Allah Teâlâ: { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً } “Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir bedel karşılığında satanlar...” [Âl-i İmrân, 77] ayetini sonuna kadar indirdi.